Voetballen en een weekendje Battambang

Lieve allemaal,

We zijn alweer bezig aan ons laatste weekje op het Pure Dream Center, wat gaat het toch ongelofelijk snel. We hebben weer een druk weekje achter de rug! We hebben een voetbaltoernooi gehad en het weekend hebben we gebruikt om er even samen tussenuit te gaan naar Battambang..

Vorige week donderdag hebben zijn we met z’n allen naar het project ‘Stepping Stones’ gegaan, een partnerproject van Pure. Samen met Sjors, een andere vrijwilliger die op het project Stepping Stones werkte, en de 2 sport docenten hebben wij het voetbaltoernooi georganiseerd. Voor ons een leuk uitstapje naar een ander project en voor de kinderen natuurlijk een grote belevenis. Met z’n allen werden ze op een kar geladen en na een rit van 2 uur arriveerden de 24 voetballertjes bij Stepping Stones. Hier werden we allemaal opgewacht door 3 teams van Stepping Stones, aangemoedigd door ongeveer 200 andere kinderen. Fantastisch om te zien hoe de andere kinderen de voetballers aan het aanmoedigen waren. We startten de dag met een warming-up, wat alleen al een prachtig gezicht was. Alle voetballers, ongeveer 60, stonden op een lijn en deden alle oefeningen van de docenten keurig na en op de achtergond zagen we nog net de torens van Angkor Wat. Daarna was het dan eindelijk tijd om te gaan voetballen. We merkten al snel dat de kinderen van Stepping Stones wel iets ouder waren en mede daardoor ook iets beter. De kinderen van Pure wisten daardoor ook geen wedstrijden te winnen, maar dit zorgde zeker niet voor teleurgestelde gezichten. Integendeel, de kinderen gingen allemaal moe en voldaan richting huis. Al met al een zeer geslaagd toernooi, vooral door alle enthousiaste Cambodjanen! Na deze zonnige voetbalochtend zijn we met een groepje even lekker gaan chillen bij een cafe, waar ze heerlijke banken hebben en waar we wel een paar uur gezeten hebben. Heerlijk om daar even bij te komen van alle indrukken..

Het weekend hebben we gebruikt om gezellig samen naar Battambang te gaan, een plaats op ongeveer 200km van Siem Reap. In principe konden we alleen op zaterdagochtend met de bus, maar we hebben de hele week naar een andere oplossing gezocht. Die hebben we uiteindelijk ook gevonden, namelijk een Shared taxi. We gingen er op vrijdag na het werken eigenlijk al van uit dat dat niet meer ging lukken, totdat we gebeld werden dat we meteen mee konden met een taxi. Gelukkig hebben we dit nog even een uurtje kunnen rekken en konden we snel onze spullen pakken. Binnen een uur zaten we dus in de taxi, waarin we de achterbank moesten delen met 1 Cambodjaan, omdat wij voor Cambodjaanse begrippen 3 plaatsen hadden opgekocht. Normaal gesproken zitten ze dus met 4 of 5 mensen op de achterbank. Ook is het normaal dat de passagiersstoel door 2 mensen wordt gedeeld, dit was dan ook het geval in onze taxi. Daar waren we al wel een beetje van onder de indruk. Het werd echter nog gekker toen we een half uurtje onderweg waren. We stopten om nog iemand op te pikken, dus wij dachten al dat hij bij ons op de achterbank moest. Tot onze verbazing stapte hij echter bij onze chauffeur (die niet de kleinste Cambodjaan was..) op de stoel zitten!!! De chauffeur zat dus half in het midden en moest zo zijwaarts zijn auto besturen. Gelukkig voor hem was het een automaat, anders had hij nog ongelukkiger gezeten. De heenweg was dus al een avontuur op zich, maar we zijn veilig bij ons hotel aangekomen. Het was een mooi hotel met een televisie, dus Bart ging meteen even kijken of er misschien ergens voetbal te zien was. Tijdens het zappen was hij net op tijd om de samenvatting van De Graafschap-Ajax te zien!! Voor Bart het meest bijzondere moment van de vakantie, haha...

De volgende dag konden we lekker rustig onbijten in een gezellig koffietentje, waarna we samen met een Canadees meisje de tuk tuk hebben gepakt en de omgeving hebben verkend. De eerste stop was de bamboo train. Dit treintje bestaat uit 4 wielen en een bamboe plateau die met een noodgang over een gammel spoortje rijdt. Dit was wel een speciale belevenis, zeker toen er een jongetje van een jaar of 1 werd opgepikt (het bleek het zoontje van onze bestuurder..), die zonder blikken of blozen bij ons op het treintje kwam zitten. Wij wilden het jongetje meteen beschermen, aangezien het niet echt veilig leek. Dit was echter niet nodig, want waarschijnlijk zit het jochie elke dag zo op de trein. De tocht duurde ongeveer een kwartiertje, waarna we ongeveer een half uurtje rond hebben gelopen bij een bakstenenfabriek en wat huisjes en winkeltjes, op de voet gevolgd door talloze bedelende kinderen die ons rondleidden. We hebben er weer een aantal blij gemaakt met een speeltje/haarspeldje. De route terug ging wat minder snel, omdat we een aantal keer moesten afstappen om tegenliggers te laten passeren (zie foto:)). Onze tuk tuk driver stond ons al op te wachten en bracht ons vervolgens naar de voet van een berg. De tocht naar boven bracht ons bij de killing caves, een plek waar tijdens het bewind van de rode Khmer mensen in grotten werden gegooid. Dit was een makkelijke en kosteloze plek om snel van ze af te zijn. De botten en schedels waren nog te zien. Erg indrukwekkend!

Zondag was het weer tijd om terug te gaan. We besloten niet de normale route te nemen, maar een route over het water. Deze boottocht bracht ons in 7 uur tijd terug naar Siem Reap, een erg mooie tocht. We voeren langs floating villages, krotten, platteland en door hele smalle watertjes. Dit waren geen smalle watertjes, maar hele smalle watertjes. De boot raakte aan beide kanten de bomen, waardoor de hele boot vol bladeren, takken en beesten zat. Een van de langsvliegende takken verwondde Bart zijn voet en nam vervolgens Maaike haar vest mee! Deze hing dus keurig boven het water, dus hopelijk heeft een arme Cambodjaan er een mooi nieuw vest bij!! Het vestje had dus geen lange levensduur, want hij was op Schiphol nog even snel gekocht.

Verder begint de washoek een klein beetje vorm te krijgen. We zijn samen nog flink aan het verven en morgen gaan we samen met de kinderen verder. Ze mogen allemaal een waterdier op de muur maken! De spullen zijn inmiddels ook binnen, de werklieden waren vandaag hard aan het werk, dus hopelijk komt het deze week nog af. Dit kunnen we echter niet beloven, want het blijft Cambodja. Daarnaast hebben we van het ingezamelde geld al veel schoolmaterialen gekocht! We kunnen dus de laatste dagen nog even lekker knutselen met de kids.. De laatste dag komt al erg dichtbij, nog maar 2 dagen werken en dan zit het er al weer op!

Nou, dit was wel weer even genoeg!!

Groetjes van Maaike en Bart