Bye bye Mukono

He allemaal,

Hier even een berichtje vanuit de Postbus, die ons vandaag van Kampala naar Kabale brengt. Dit betekent dus dat we afscheid hebben genomen van Mukono, het weeshuis, de school en de gezellige mensen. De komende 2 weken staan in het teken van vakantie!

Vorige week hebben we de projecten afgesloten. Op dinsdag zijn we met 2 mensen van de school naar Kampala gegaan om daar voor ruim 500 euro schoolboeken te kopen. In Nederland zou je daar ongeveer 20 boeken voor kunnen kopen, maar in Oeganda zijn dit er wel meer dan 100. De boeken waren vooraf besteld, maar toch hebben ze nog ruim 3 uur gepuzzeld om al het beschikbare geld te kunnen besteden. Als kleine kinderen in de snoepwinkel gingen ze door de bookshop en uiteindelijk werd de laatste 30 cent besteed aan een puntenslijper en een gummetje. Namens de headmaster van de school, iedereen hartelijk bedankt voor de bijdrage!

Uiteraard hebben we ook afscheid genomen bij het weeshuis. Dit was erg indrukwekkend! Zoals gepland, hebben we woensdag de koe gekocht. Op dinsdagavond werden we gebeld door Betty, ze had een geschikte koe gevonden. Het bleek om een zwangere koe te gaan met een klein kalfje, dus eigenlijk 3 voor de prijs van 1! Nadat we een koopcontract getekend hadden, mochten we de koeien overnemen voor 2 miljoen Shilling (ongeveer 700 euro). Op dit moment geeft de koe per dag 14 liter melk, wat dus ruim voldoende is voor de 5 kinderen. In de afgelopen week is er ook al melk verkocht en is er dus zelfs al wat mee verdiend. Keer op keer waren we verbaasd hoe georganiseerd en gestructureerd alles is gegaan bij het weeshuis. Binnen 2 dagen was er een houten shelter voor de koeien gebouwd, zodat ze vanaf dag 1 niet in de open lucht hoefden te slapen. Op vrijdag kwamen we nog even afscheid nemen en was er door Betty en haar baas een fantastisch ontbijt georganiseerd en kregen we een heel officieel certificaat van dankbaarheid. Omdat ze het zo’n bijzondere gebeurtenis vonden, is de dag dat de koeien arriveerden gefilmd door een plaatselijke journalist. Als klap op de vuurpijl kregen we al op vrijdag een kopie van de gemonteerde documentaire. We vonden het fantastisch om te zien hoe blij de mensen waren en we willen, mede namens hen, iedereen heel erg bedanken voor de bijdragen.

Na het mooie afscheid op het weeshuis werd het tijd voor wat spectaculaire uitjes. We zijn met 3 verschillende Matatu’s (taxibusjes voor 14 personen, die door heel Oeganda rijden) naar Sipi Falls gegaan. Een niet erg comfortabele reis, aangezien er soms ook 25 mensen in de busjes worden gepropt, waarbij Maaike eindigde met een baby op schoot. Het was het echter allemaal waard, aangezien we in Sipi Falls een erg mooi hutje hadden met een prachtig uitzicht op de 3 watervallen. De volgende dag hebben we een prachtige wandeling gemaakt, die eindigde met een spectaculaire abseil van 100 meter langs een van de watervallen. Vooral voor Maaike wel een hele spannende afdaling, doodeng! Uiteindelijk zijn we wel allebei keurig beneden gekomen, weliswaar helemaal doorweekt door de waterval. De volgende ochtend vertrokken we (deze keer met een grote bus) naar Jinja, om daar de volgende dag te raften met Wieger, Lotte en Margo. Ook dit was een erg spectaculaire tocht op de wilde Nijl. Op een dikke lip voor Maaike en een open knie voor Bart na, zijn we er redelijk ongeschonden doorheen gekomen. Het was een erg gezellige dag, we hebben weer veel gelachen!

Na 2 nachten in het mooie huis van Wieger en Lotte, zijn we nu onderweg naar Lake Bunyonyi, een prachtig meer op de grens met Rwanda. Hier zullen we wat dagen doorbrengen, verder zien we wel waar we terecht komen!

Groetjes en veel liefs,

Maaike en Bart